X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 20 مرداد‌ماه سال 1393

شطح ِ هشتم

شطح ِ هشتم... به یادِ شبِ هشتم... شبِ عملیاتِ سینه زن ها


ای سینه های خسته نفس دارید تا یاری ام کنید همین یک دم؟

ای چشم های بسته هوس دارید جاری کنیم خونِ دلی با هم؟

 

یاران طلب کنیم فراغت را... این ذائقه به دوست نمی سازد

بالا بیاوریم خودی را که پرُ کرده ایم اَش از همگان کم کم

 

دردی چشیده است دوایش را؟ گوشی شنیده است صدایش را؟

هل من معینِ چشمِ عزیزی که خون گریه کرده است بر آن ماتم

 

ای روضه های باز که می کُشتید عُشّاقِ محوِ گودی و مقتل را

ما را رها کنید از این حیرت... از ما چه دیده اید مگر جز غم؟

 

اشکوا الیک، صاحبِ میخانه... از عاشقیِ این دلِ دیوانه

ای زخم های کهنه چرا رفتید؟ ما را نمی دهید چرا مرهم؟

 

دنیا عَلَی العَفاست پس از پیرم... آتش فتاده است به تقدیرم

ماندم چرا ز غصه نمی میرم... همچون سُلاله های بنی آدم

 

عیّارهای عزم کجا رفتید؟... ای سالکانِ رنج کجا ماندید؟

دیوانگانِ مست کجا بودید؟... مادر(س) که ناله داشت: «حسین(ع) جانم....»


 

{ملزومات}


- فرازی است از دنیای ندبه.: هَلْ مِنْ مُعِینٍ فَأُطِیلَ مَعَهُ الْعَوِیلَ وَ الْبُکَاءَ (آیا کسى هست یارى ام کند؟ تا با او و در کنارِ او... ناله و اشک و جنون را طولانى کنم)


- تا سی و سه سالگی... تا عروجِ مان به آسمان

بلکه تا همیشه ی زمان... پیرِ ما علیِ اکبر(ع) است...


- بعد از حضورِ ارباب(ع) بر پیکرِ حضرتِ علی اکبر(ع) فرموده باشند: ولدی علی عَلَی الدّنیا بعدک العفا(فرزندم علی ،دیگر بعد از تو اُف بر این دنیا باد)


- در روایتی از حضرتِ صادق(ع) خوانده بودم نقطه ی عطفِ عمرِ شیعیانِ ما سی و سه سالگی است. که حضرتِ مسیح(ع) هم در سی و سه سالگی به آسمان عروج کردند.


- حضرتِ مسیح(ع) از راسخانِ در عزمِ قالو بلی به بلای اهلِ بیت(ع) است. ایشان و حضرتِ خضر(ع) سرّ ِ مستورِ محبّت و ارادت به اهلِ بیت(ع) اَند. فتامل...


- گاهی زندیق ام... گاهی مومن... گاهی مجنون... گاهی عاقل... گاهی دلبسته... گاهی بیدل... این حالِ گاهی به گاهیِ ما اگر به دیده ی گاهی به گاهیِ رفقا دیده شود بهتر است . این حال باطنِ نفاق است... نفاقِ در ایمان البته... وگرنه در کفر که ثابت قدمیم بعونِ الله...


{نظاره ها همه صرفِ خیالِ خود بینی است

 به دهر دیده ی بینا کجاست؟ عریان باش  -  بیدل} یا حق